tatlı

3 Ayda 30 Kilo Verdim!

3 ayda 30 kilo
İlk trimester sona erdi 😛 Bu terim genelde hamilelikte kullanılır değil mi.. Evet hamile değilim ama bu ilk 3 aylık period gerçekten heyecan verici ve süprizlerle dolu geçti benim için. Ve tıpkı bir bebek bekler gibi yavaş yavaş bedenimdeki değişimlerin farkına varmaya başladım gün gün. Bu süreçte 1-2 hafta kilo vermem durdu, her gün tartıldığım için biraz da üzülerek takip ettim kilomdaki değişiklikleri, daha doğrusu değişmeyişini (ki bana herkesin dediği bu duraklamayı kafama takmamam ve normal yememe devam etmem gerektiğiydi, nitekim haklı çıktılar ve bir süre sonra kaldığım yerden kilo vermeye devam ettim). Tam 6-7 senedir dolabımda “bir gün mutlaka tekrar bu pantolonun içine gireceğim” diye beklettiğim TÜM pantolonlarım oluyor artık! Tarifsiz bir mutluluk duygusu bu… Bırakın önünün kapanmasını, bacağım bile geçmiyordu çoğundan. Ama artık üniversitedeki bedenimdeyim. Seneye Allah bilir ortaokuldaki bedenime dönerim 😀 Şaka gibi…

Aslında 3 ayda 29 kilo verdim, ama aramızda 1 kilonun lafı mı olur 😀 O yüzden 30 verdim diye şartlıyorum ben beynimi şu anda! Tam olarak 10 günde 10, 15 günde 20, 30 günde 30 kilo verdim. Kabaca her ay 10 kilo vermiş oldum! Wow… Bu HALA bana bir mucize gibi geliyor! Ve çoook çok çok müteşekkirim doktorlarıma ve verdiğim bu karara!

Ama kendime kızdığım iki şey var:

1- Hala “sweet tooth” uma engel olamıyorum çoğu zaman. Canım çekmese bile midemden değil ama beynimden gelen şeker açlığına yenik düşüyorum ve ne yazık ki yediğim şeyin tadından o anda hoşlanmasan bile sırf canım çekti diye yiyorum! İşte bu hep bahsedilen, kafanızın içinde yaşayan o küçük obez sesten geliyor! Midenin açlık hormonu salgılayan kısmı alınmış olabilir ama beyninizdeki açlığı dindirmenin başka bir yolunu bulmak zorundasınız!

2- Spor yapmıyorum! 😦 Bunun bir açıklaması ya da bahanesi olamaz. O yüzden utanıyorum ve konuyu kapatıp ufak adımlarla buradan uzaklaşıyorum. Ama şunu söyleyebilirim ki, bu bana pahalıya patlayabilir. Cildim sarkıyor çünkü. Bu bir gerçek. Gözle görünür bir gerçek! Bunu önlemek ya da asgari seviyeye getirmek için artık popomu kaldırmam lazım…

Reklamlar

Ameliyattan Sonra Yiyemediklerim

Kısaca: Karbonhidratlar.

Mideme oturuyor çünkü. Dün kıymalı patates yemeği yaptım, yarım tabak yiyebildim. Yetiyor zaten. Ama ameliyattan önce 2 tepeleme tabağı rahatça yiyebildiğim makarnayı ancak 2 çatal yiyebiliyorum. Pilavı da öyle. Bildiğiniz boğazımda kalıyor sanki, yutkunamıyorum ne kadar çiğnesem de.

Bir orta boy pizzayı bir oturuşta rahatça yiyebilen ben, 1 dilim pizza ile çatlıyorum artık. Beyaz ekmek yemedim henüz. Tam tahıllı, buğday ekmeği ya da çavdarlı, kepekli olan dilim ekmeklerden yiyorum kahvaltıda. Onu da 1 tanesini zor bitiriyorum. Yumurtayı tek başına yiyemediğim için ekmek gerekiyor. Tadını sevmiyorum yumurtanın. Ama protein şart.

Kırmızı etleri çok iyi çiğnemek gerekiyor mesela. Tavuk ve balık kolay gidiyor. Gazlı içecekleri hayatınızdan çıkarmanız gerek. Ben kola çok severdim eskiden. Her öğlen bir ayvalık tostu ve Coca-cola zero’yu yuvarlardım güzelce. Ama ameliyattan sonra toplasanız 1-2 yudum kaçamak yaptım. Onu da ağzımda iyice çevirip gazını çıkararak yuttum. Nefsimi köreltmek için ama gerek de yokmuş. Tadı hoşuma gitmedi çünkü.

Ameliyattan sonra damak tadınız da değişiyor. Çok tatlı şeyleri yiyemiyorum mesela. Hoşuma gitmiyor, ağır geliyor. Yasak değil tatlı yemek ama ölçülü olmak kaydıyla. Haftada bir minik bir parça yeter. Göz tokluğu sağlasın, mahrum kalmış hissetmeyin diye.

Çok soğuk ya da çok sıcak içeceklerden uzak durmak gerek çünkü mideyi rahatsız ediyor. Hiç risk almaya gerek yok. Bir de öyle bir dikişte yarım litrelik pet şişe suyu kafaya dikmek yok artık, 3-5 yudumda içeceksiniz küçük bir bardak suyu. Ya da her ne içecekseniz. Aralarda su yerine ayran ya da süt içiyorum mesela sırf protein ve kalsiyum olsun diye. Suyu ne yazık ki çok içemiyorum hep tok hissettiğim için ama bu yanlış. Saat başı su içmek gerekiyor.